सर सर, सर सर येई सरी
चिव चिव, चिव चिव करे चिमणी
होई सारी सृष्टी खुश,
रान होई हिरवेगार,
कोमल फुले फुली अंगणात,
फुलांचा, मातीचा सुहास सगळीकडे दर्वळी …
सर सर येई सरी..
सर सर सरी,
देई एक धडा ..
कडकडत्या उन्हा नंतर
या सरी देई एक मस्त शांत निःश्वास ..
त्या कडकडत्या उन्हामुळे कळे आपल्यास सरींचा गारवा ..
तसेच आयुष्याचा दुःखानमुळे कळे आपल्यास सुखाचं महत्व ..
ज्यास नाही अनुभवले दुःख..
ज्याने नाही अनुभवले दुखांमुळे हृदयातून रडणे,
त्यास ठाव नाही खऱ्या सुखाचा ..
ठाव नाही त्यास, एका काळोख दुःखानंतर येणाऱ्या सुखांच्या अश्रूंचा ..
ठाव नाही त्यास ऊन पावसाचा हा सुंदर खेळ …
हा खेळ जो करे मनास कठोर,
येईल त्या अडचणीस सामोरे जाण्यासाठी ..
आणि हाच खेळ जो या भाबड्या मनास देई एक क्षण एवढे सुख ..
कि ते जाई सारे अडचणी विसरून, घेई आयुशाचा आनंद …
आशा ह्या सर सर सरी
हव्या हव्याश्या वाटणाऱ्या या सरी ..
निसर्गाचे रूप खुलवी ..
सर सर , येई सरी ..
चिव चिव करी चिमणी ..
-- स्नेहल वेताळ
No comments:
Post a Comment